در مورد ضد خوردگی سازه فولادی سردرگم هستید؟ گزینه های استاندارد و دستورالعمل های انتخاب

سازه فولادیضد خوردگی برای افزایش عمر مفید ساختمان ها بسیار مهم است. طرح های حفاظت از خوردگی با توجه به محیط های مختلف طبیعی و خدماتی متفاوت است. ارزیابی جامع باید هم برای آماده سازی سطح و هم اقدامات ضد خوردگی برای کاهش هزینه های اولیه ساخت و ساز و افزایش طول عمر ساختمان انجام شود.

همه انواع ساختمان ها در معرض تاثیر محیط های خورنده هستند که بر اساس شرایط سرویس به دسته های خوردگی مختلف طبقه بندی می شوند.

طرح های ضد خوردگی مختلف باید برای مقابله با محیط های خورنده مختلف انتخاب شوند. مهم نیست که کدام راه حل اتخاذ شود، آماده سازی سطح پایه حفاظت در برابر خوردگی را ایجاد می کند و تعیین می کند که آیا پوشش محافظ می تواند مطابق طراحی عمل کند یا خیر. به طور کلی، سندبلاست یا شات بلاست برای زنگ زدایی کارگاه های سازه های فولادی، با حداقل درجه تمیزی Sa2.5، که به عنوان تمیز کردن بسیار کامل انفجار تعریف می شود، استفاده می شود. علاوه بر این، درجه زنگ زدگی اصلی زیرلایه های فولادی باید در نظر گرفته شود. مواد اولیه ای که حتی پس از عملیات سطحی نمی توانند استانداردهای لازم را برآورده کنند باید جایگزین یا دور ریخته شوند.

پس از اتمام آماده سازی سطح، مرحله بعدی انتخاب سیستم ضد خوردگی است. پاشش رنگ و گالوانیزه گرم دو راه حل اصلی هستند. علاوه بر این، چندین روش ضد خوردگی بالغ اثبات شده به طور گسترده در پروژه های عملی مورد استفاده قرار می گیرند: 

(1) فولاد هوازدگی اساساً به مسائل خوردگی می پردازد که در فضای باز جزئی قابل استفاده استسازه های فولادی، اما با معایب هزینه بالا و ظاهر ضعیف. 

(2) پاشش حرارتی (پاشش آلومینیوم / پاشش روی) عملکردی معادل گالوانیزه گرم را ارائه می دهد و سازگاری بهتری با ابعاد اجزا دارد که برای اعضای فولادی خاص و محیط های به شدت خورنده ایده آل است.

(3) حفاظت کاتدی متکی بر اصول ضد خوردگی الکتروشیمیایی است که عمدتاً برای سازه های فولادی غوطه ور در زیر آب یا مدفون در زیر زمین اعمال می شود. سیستم‌های محافظ کامپوزیتی نوآورانه به عنوان گزینه‌های جایگزین فراتر از راه‌حل‌های مرسوم، مانند پوشش‌های یکپارچه ضد خوردگی و مقاوم در برابر آتش و پوشش‌های ضد خوردگی سنگین گرافن عمل می‌کنند.

سیستم پوشش دهی چند لایه اسپری

سیستم ضد خوردگی پوشش اسپری سازه‌های فولادی، پوشش‌های محافظ چندلایه را بر روی سطوح اجزا با عملکردهای متفاوت ایجاد می‌کند که عمدتاً به سه لایه پرایمر، پوشش میانی و روکش بالایی تقسیم می‌شوند. پرایمر برای محافظت از چسبندگی و زنگ زدگی کاربرد دارد. پرایمر اپوکسی غنی از روی با محتوای روی کمتر از 70٪ معمولا استفاده می شود. پرایمر غیر آلی غنی از روی یک جایگزین است، اما ضخامت لایه خشک آن نیاز به کنترل دقیق دارد. پوشش میانی اکسید آهن میکاسه اپوکسی برای لایه میانی اعمال می شود و روکش پلی اورتان آلیفاتیک یا روکش فلوئوروکربن به عنوان پوشش پایان پذیرفته می شود. تمام مراحل سیستم پاشش باید در همان کارخانه به پایان برسد تا از عملکرد پایدار و عملکرد ضد خوردگی مطمئن اطمینان حاصل شود.

گالوانیزه کردن

گالوانیزه به دو دسته گالوانیزه گرم و الکترو گالوانیزه (گالوانیزه معمولی) تقسیم می شود. گالوانیزه گرم (نام کامل: گالوانیزه گرم) با فرو بردن فولاد در حمام روی مذاب، پوشش محافظ روی را تشکیل می دهد. دارای لایه روی ضخیم از 65μm تا 200μm است. با مقاومت در برابر خوردگی برجسته، عمر طولانی، چسبندگی محکم و فرآیند ساده، دارای معایب ظاهری متوسط ​​است و برای اجزای ساختاری در مقیاس بزرگ مناسب است. الکتروگالوانیزه پوشش روی را بر اساس اصل الکترولیز رسوب می دهد. لایه روی آن نسبتاً نازک است و معمولاً بین 20 تا 30 میکرومتر است. این دارای اثر تزئینی خوب و در عین حال فرآیند تولید پیچیده است، که برای قطعات یا سازه های دقیق کوچک که نیاز به محافظت سبک در برابر خوردگی دارند، قابل استفاده است.

حفاظت در برابر خوردگی برایکارگاه سازه های فولادیبا تایید رده خوردگی محیط عملیاتی، تکمیل آماده سازی سطح واجد شرایط و انتخاب محلول ضد خوردگی مناسب شروع می شود. به عنوان یک تولید کننده حرفه ای سازه های فولادی، EHSS تسلط عمیقی بر تمام فرآیندهای ضد خوردگی دارد و می تواند به شما در انتخاب سیستم های حفاظت در برابر خوردگی کم هزینه و با راندمان بالا کمک کند.