چگونه می توان به طور موثر از ساختمان های فولادی در برابر آتش محافظت کرد؟

فولاد غیر قابل احتراق با مقاومت ذاتی در برابر آتش است، اما خواص مکانیکی آن به شدت در برابر دماهای بالا حساس است. هنگامی که دمای محیط به حدود 550 درجه سانتیگراد افزایش می یابد، استحکام تسلیم فولاد به شدت کاهش می یابد و ظرفیت باربری آن به سرعت از بین می رود که ممکن است منجر به فروریختن کل سازه شود. بر این اساس، حفاظت از آتش یک اقدام ضروری برای حفاظت از یکپارچگی ساختمان، ایمنی شخصی و دارایی است. برای ساختمان‌های سازه‌های فولادی، ساختمان‌های بتنی و ساختمان‌های چوبی باید اقدامات کافی در برابر آتش‌سوزی تجهیز شود.

حفاظت در برابر آتش سازه فولادی عمدتاً دارای دو رویکرد است: حفاظت در برابر آتش فعال و حفاظت آتش غیرفعال.

حفاظت فعال در برابر حریق به اقدامات القایی و مداخله ای از طریق تجهیزات تشخیص هوشمند گفته می شود که بیشتر در مکان های خاص مانند شرکت های شیمیایی و اتاق های تجهیزات کلیدی استفاده می شود. حفاظت در برابر آتش غیرفعال روشی برای به دست آوردن زمان با کاهش سرعت افزایش دمای فولاد است. این طرح حفاظتی اساسی برای بیشتر افراد استساختمان های اسکلت فلزیو روش اصلی برای جلوگیری از آتش سوزی سازه های فولادی. معمولاً یک لایه محافظ روی سطح فولاد قرار می گیرد تا انتقال حرارت به فولاد را مسدود یا به تاخیر بیاندازد تا مقاومت دمایی فولاد را طولانی تر کند. اقدامات معمولی شامل پاشش پوشش های مقاوم در برابر آتش، روکش با تخته های نسوز، ریختن بتن یا بسته بندی با دیوارهای بنایی است.

پاشش پوشش های مقاوم در برابر آتش

این پرکاربردترین و رایج ترین روش برای حفاظت در برابر آتش سازه های فولادی است. با توجه به ضخامت پوشش و مکانیزم مقاوم در برابر آتش، عمدتا به پوشش های مقاوم در برابر آتش فوق العاده نازک، پوشش های مقاوم در برابر آتش نازک و پوشش های مقاوم در برابر آتش ضخیم تقسیم می شود.

روکش با تخته های نسوز

این روش شامل تثبیت تخته های نسوز بر روی سطح سازه های فولادی با کیل برای محصور کردن کامل اجزای سازه است. پانل های نسوز متداول شامل تخته های نسوز سیلیکات کلسیم، تخته های نسوز ورمیکولیت منبسط شده، تخته های سیمانی تقویت شده با الیاف و غیره با محدودیت مقاومت در برابر آتش 2 تا 3 ساعت می باشد. دارای ساختار خشک، جلوه تزئینی عالی، عملکرد پایدار و یکپارچگی ساختاری خوب است، با این حال دارای معایب هزینه بالا و اشغال فضای زیاد است. مناسب برای ستون های اکسپوز وساختمان های اسکلت فلزی پیش ساخته.

بسته بندی خارجی با بتن، ملات یا آجر بنایی

اصل کار این است که اعضای فولادی را به طور کامل با بتن، ملات یا بنایی آجری بپوشانید تا یک لایه محافظ سفت و سخت ایجاد شود و حد مقاومت در برابر آتش از 1.5 ساعت تا 3.0 ساعت به دست آید. دارای مزایای استحکام بالا، مقاومت در برابر ضربه خوب، عملکرد پایدار، گزینه های مواد فراوان و خدمات بدون تعمیر و نگهداری است. با این وجود، دارای معایبی از جمله اشغال فضای زیاد، ساخت و ساز پیچیده و عملیات مرطوب است. این برای ستون‌های فولادی آسیب‌پذیر در برابر برخورد بدون پانل‌های محافظ، موقعیت‌هایی که نیاز به درمان‌های ضد خوردگی و حفاظت در برابر آتش دارند، و همچنین اجزای کامپوزیت فولادی-بتنی با پوشش جزئی قابل استفاده است.

به طور خلاصه، انتخاب راه حل های حفاظت در برابر آتش برای سازه های فولادی باید با توجه به درجه مقاومت در برابر آتش، نوع قطعه، محیط خدمات و هزینه تعمیر و نگهداری تعیین شود تا یکپارچگی سازه در دوره استقامت آتش مشخص شده تضمین شود. در بیشتر موارد، به جای اتخاذ یک روش ضد حریق، یک استراتژی طرح بندی بخش بندی شده ترکیبی برای دستیابی به حفاظت در برابر آتش مقرون به صرفه و قابل اعتماد اعمال می شود.EHSS21 سال است که عمیقاً در صنعت سازه های فولادی مشغول است. لطفا برای سوالات بیشتر با ما تماس بگیرید.